Een prachtige vaartocht door een waterrijk gebied, ‘duhh’ zegt m’n dochter.
Vijfuur, de wekker gaat en dat valt een beetje tegen maar met gezellige roeiers in de auto is dat al weer gauw vergeten.
In de auto oa. gepraat hoe je met je vrouw kan omgaan want dat is soms best wel lastig! Er waren nog wel meer dingetjes maar dat blijft onder ons.
Op naar t’Diep, de roeivereniging.
Het is handig dat routeplanner je er zo naar toe loodst, maar er is ook een palingrokerij die zo heet!..
Afijn uiteindelijk met wat vertraging aangekomen bij de roeivereniging, waar men al ongerust was geworden en al gebeld hadden.
Met Coosje, Art, Aldert, Teus en ikzelf , de boot vanaf een hoge wal met riemen en al te water laten en instappen. Om half tien begonnen aan de tocht , die vanwege de harde wind een keer of drie was gewijzigd.
Die harde wind in de rug is best wel lastig als je haaks om moet want dan mis je al gauw de bocht, met harde tegenwind ook.
Dan mis je een boegschroef. (iets voor de Klusgroep?)
Door Giethoorn varen is ook een uitdaging want de sloten zijn daar veelal te smal om normaal te roeien en als je je dan vanwege een hongerklop vergist in bak- en stuurboord (ik stuurde) word het spannend maar Art had de oplossing: de kleuren rood en groen gebruiken, werkt een stuk beter en zou landelijk ingevoerd moeten worden!
De laatste tien kilometersvan een marathon vind ik altijd zwaar maar de borrel die je krijgt aan het vlot maakt het goed
Soms is er een maaltijd bij de roeivereniging maar deze keer niet, dus op de terugweg langs een restaurant waar je met de botenwagen kan parkeren.
Het eten zag er goed uit en het zat helemaal vol, geen plek dus maar ze hadden een suggestie voor een andere plek om te eten.
Dat was het tegenovergestelde, de serveersters namen buiten even een pauze.
De Fish en Chips smaakte er prima.
Al met al weer een prima dag en zo’n dag erna vind ik niet roeien ook heel leuk.
Groet Dirk